Patrick
Wij gebruiken cookies

"De mooiste droom is de droom die je leeft"

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen, wat ik nu meemaak is in één woord waanzinnig! Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik het moet beschrijven. Al zit ik tegenwoordig wel in een les die “creative writing” heet. Maar het beste kan ik zeggen “I’m living my dream!”

Als kleine jongen was ik ooit met mijn vader mee op zaken reis. We zaten in Las Vegas. Ik was 9 op dat moment en vanaf dat moment wilde ik eigenlijk alles weten over dit gigantisch gave land. Het heeft me nooit meer losgelaten ik moest en zou naar Amerika. Al mijn spaargeld heb ik apart gehouden en ook mijn ouders hebben zo veel mogelijk voor mij gespaard. Toen ik hoorde dat het ook mogelijk was om met een uitwisselingsprogramma mee te gaan, wist ik, dat ga ik doen. Ik kwam in contact met ASSE Nederland en vanaf dat moment voelde ik gelijk dit zit goed.

Maar dat was pas het begin. Ik kreeg al vrij snel te horen dat er een familie was gevonden in een plaatsje vlak bij Las Vegas. Het had gewoon zo moeten zijn. Ik ging terug naar de plek waar het voor mij allemaal was begonnen.

Een Spannend moment is het als je uit het vliegtuig stapt en oog in oog komt met je nieuwe familie. Ik had al wel met ze gesproken via Skype en ik had al wel filmpjes gezien, maar dit is toch anders nu besef je pas dit zal echt mijn familie zijn voor het komende jaar. Op weg naar “mijn” nieuwe huis kregen we de kans op elkaar nog beter te leren kennen. Iedereen was ontzettend enthousiast en kakelde lekker door elkaar heen, ik voelde me al helemaal thuis. Het is natuurlijk niet niks, een vreemde die helemaal vanaf een ander continent naar je huis komt is nou niet bepaald een dagelijkse bezigheid. Maar zij gaven mij een ontzettend welkom gevoel.

De eerste schooldag was ik nog wel wat onwennig. Ik moest zelf een rooster samen stellen en zelf kennis maken met de leraren. Ik liep een beetje verdwaald door de school, maar gelukkig waren er genoeg kinderen die mij graag op weg wilden helpen. Mijn “broer” en “Zus” deden heel erg hun best om mij op weg te helpen, maar omdat zij nog iets jonger waren, was dat best lastig voor hun. Al snel had ik nieuwe vrienden gemaakt, allemaal gek van muziek. Ik werd al snel lid van de school Band, als basgitarist. We hebben zelfs opgetreden op de lokale TV, Dat is toch cool! Mijn “mom” en “Dad” waren zelf ook muzikaal net zoals mijn “broer” en “zus” dus vaak zaten we in de weekenden met z’n allen te jammen. UB40 was hun favoriete band. Ik wist niet meteen wie het waren, maar nadat ik een paar nummers had gespeeld vond ik het geweldig.

De eerste maanden vlogen voorbij. Maanden waarin ik ontzettende veel gave mensen (die ik inmiddels vrienden noem) heb ontmoet. Iedereen wilde alles over mij en mijn land weten. Ze kunnen maar niet begrijpen hoe het kan dat Europa zulke kleine landen kan hebben. Zij denken dan gelijk aan steden. In dit land zijn er zoveel dingen die je kan ontdekken en ondernemen. Zelfs het kleinste dorp heeft soms een groots verleden. Elke dag voelde ik me steeds meer thuis. Het werd elke dag leuker. Op een gegeven moment begin je jezelf echt Amerikaan te voelen. Alles wat ik jaren had gedacht en had opgezocht kwam allemaal samen in dit jaar.

Echt iets gaafs was dat ik op een gegeven moment te horen kreeg dat ik ook mijn diploma mocht halen dit jaar. Dus aan het einde van het school jaar mocht ik ook in een zilver gekleurde jurk met bijpassend hoedje mijn diploma ophalen. Is dat gaaf, zo droom je van een reis naar Amerika en zo ben je ineens een High School afgestudeerd student! Zo gaaf dat ASSE Nederland en mijn ouders dit mogelijk hebben gemaakt.

De ASSE vertegenwoordiger is geweldig. Naast het feit dat ze allerlei excursies heeft georganiseerd waarbij ik ook in contact kwam met andere uitwisselingsstudenten uit heel veel verschillende landen, heeft zij mij ook bijgestaan toen ik het even moeilijk had. Echt super.

Patrick, 

ASSE Nederland uitwisselingsstudent.